Chatová osada U koupalištěKontaktní osoba: Petr Hruška, Recepce-tel.: 604 593 544, web: chatky.nachodsko.com, e-mail: 1089hruskapetr@seznam.cz
Cel wycieczek, już dwa stulecia podziwiane przez zwiedzających, którzy szukają romantyki. Już w 1790 roku Adrspach i Teplice nad Metuji odwiedził poeta Johann Wolfgang Goethe. Skalne przesmyki, osobliwe formacje piaskowcowe o nazwach Zakochani, Starosta i Starościna, Dzban czy Głowa cukru; jeziorko, po którym można pływać łódką - to jest dziś raj turystów i alpinistów. Trasę o długości trzy i pół kilometra można pokonać z miejscowym przewodnikiem. Dla miłośników turystyki pieszej są oznaczone dalsze kilometry i kilometry dróg w chronionym parku krajobrazowym.
Według legend osada powstała w 1171 roku. W 1256 roku założono miasteczko z grodem. Stało się ono majątkiem klasztoru Benedyktynów. W 1618 roku wydarzenia w mieście były jednym z pretekstów do rozpętania czeskiego powstania stanów a później wojny trzydziestoletniej. Do dziś częściowo zachowały się mury miejskie a w szerokiej okolicy pamiątki działalności zakonu Benedyktynów. Zwłaszcza cenne i atrakcyjne są barokowe kościoły projektowane przez K. I. Dientzenhofera. Na pewno nie zapomnij odwiedzić klasztora przebudowanego w stylu barokowym z kościołem św. Wojciecha. Następnym klejnotem jest kościół cmentarny Panny Marii, najstarszy drewniany kościół na terenie Republiki Czeskiej. Bliskość gór Javoři hory, ścian skalnych Broumovske steny i skał Adrspassko-teplicke skaly czyni z Broumova punkt wyjściowy wycieczek letnich i zimowych.
Przydomek "Červeny" pochodzi od czerwonej ziemi, która otacza miasto. Spotkać się tu można ze śladami pisarki Boženy Nemcovej, niedaleko rynku stoi domek, w którym mieszkała z mężem w latach 1837 - 1838. Domek jest dostępny do zwiedzania. Niedaleko stoi barokowy kościół św. Jakuba Większego. Za miastem można się wykąpać w stawach Brodskeho lub Špinky lub popływać na desce.
Miasto, w bliskiej okolicy którego odbyły się dwie krwawe bitwy. W styczniu roku 1424 husyckie wojska Jana Žižki pokonały tu katolickich panów. Druga była jedną z bitew prusko-austriackiej wojny w 1866 roku. Wśród pól, łąk i lasach od miejscowości Česka Skalice po Vysokov i Vaclavice przypominają ją dziesiątki pomników i pomniczków. W mieście można odwiedzić starą szkołę, do której chodziła jeszcze jako małe dziesko Božena Nemcova; Muzeum Boženy Nemcovej i Muzeum tekstylne. Česka Skalice leży na brzegu zapory Rozkos, największej wschodnioczeskiej powierzchni wodnej, popularnej wśród wędkarzy, miłośników kąpieli i sportów wodnych.
Dobrosovska twierdza jest częścią długiej linii umocnień, które miały na granicach zatrzymać oczekiwany napór wojsk niemieckich na początku drugiej wojny światowej. Nigdy nie spełniła swojego zadania, mobilizowane załogi zostały po podpisaniu umowy monachijskiej w 1938 roku zostały wycofane. Dla zwiedzających jest dostępny bunkier artyleryjski Zeleny i system korytarzy podziemnych i sal pod umocnieniami. Niedaleko twierdzy stoi dom Jiraskova turisticka chata z wieżą widokową.
Miasteczko, które wsławili jego mieszkańcy - pisarze Alois Jirasek, Egon Hostovsky i malarz oraz pisarz Josef Čapek. W miejscowym teatrze Jiraskovo divadlo od 1931 roku każde lato odbywa się najstarszy i najbardziej prestiżowy festiwal teatru amatorskiego w Czechach, Jiraskuv Hronov. Można obejrzeć domek rodzinny Jiraska, który jest przykładem sposobu życia ludzi na wsi w minionych stuleciach. W parku za domkiem jest źródło naturalnej wody mineralnej Regnerka i Hronovka.
Najstarsze miasto powiatu, pierwsza wzmianka o nim pochodzi z roku 1126. Znajdziemy tu gotycki kościół św. Mikołaja, mariańską rzeźbę grupową z warsztatu wybitnego barokowego rzeźbiarza Mateusza Bernarda Brauna a na cmentarzu wspaniały nagrobek z rzeźbą tego autora. Jaromeř jjest rodzinnym miastem słynnego czeskiego malarza, który większą część życia spędził we Francji, Josefa Šimy. Odwiedzić można Muzeum miejskie ze stałą ekspozycją dzieł J. Šimy, rzeźbiarza i medaliera O. Španiela i rzeźbiarza J. Wagnera.
Miasto i twierdza jest unikalnym zabytkiem klasycystycznego budownictwa fortyfikacyjnego. Twierdza wybudowana w latach 1780 - 1785 jest szczytowym dziełem końca rozwoju środkowoeuropejskich systemów umocnień systemu tej epoki. Swojej funkcji nigdy nie spełniła. W czasach prusko-austriackiej wojny w 1866 roku wszystkie wojska ominęły ją. Umocnienia, lipowe aleje na szańcach, klasycystyczna architektura, wszystko to zachowało atmosferę epoki józefińskiej, dla nas tak trochę czasów żołnierzyków ołowianych. Do naszych czasów zachował się przemyślny system korytarzy podziemnych, który sięgał długości czterdziestu pięciu kilometrów. Część jest dostępna do zwiedzania.
Jedna z pereł sztuki barokowej w Czechach. Najokazalejsze uzdrowisko swych czasów wybudował hrabia F. A. Špork w latach 1694 - 1724. Do naszych czasów zachował się Szpital Braci Miłosiernych z kościołem Trójcy Świętej ? dzieło architekta G. B. Alliprandiego. Bogate zdobienia rzeźbiarskie pochodzą w większości z warsztatu M. B. Brauna. Odwiedzić można też niedaleki Betlem, unikalny zespół barokowej plastyki w naturalnym otoczeniu. W latach 1723 - 1732 stworzył go M. B. Braun ze swymi uczniami.
Centrum administracyjne powiatu i jego największe miasto. Powstało na starej drodze kupieckiej z Czech do Polski. Jego historia jest związana z kilkoma wybitnymi rodami szlacheckimi. Zamek przypomni nam ród Smiřickich z epoki renesansu i włoski ród Piccolomini, którego członkowie przebudowali zamek w stylu barokowym. Unikalne są zbiory barkokowych gobelinów Piccolominich. Zajrzeć można też do zamkowych piwnic i na wieżę. W zamkowej ujeżdżalni jest Galeria państwowa, w której stałej ekspozycji są wystawione dzieła mistrzów malarstwa rosyjskiego. Warte zwiedzenia są też zabytki w centrum miasta ? pierwotnie gotycki, przebudowany w stylu barokowym kościół św. Wawrzyńca, czy też secesyjny Teatr miejski. Nachod jest miastem rodzinnym pisarza Josefa Škvoreckiego i satyryka, dramatyka i scenarzysty Vratislava Blažka. W Nachodzie - Belovsi jest przejście graniczne do Polski.
Centrum miasta jest unikalnym, zachowanym przykładem renesansowego stylu budowania miast. Po pożarze w 1526 roku włości budowniczowie wybudowali przed wszystkimi spalonymi budynkami cztery rzędy arkad, a dopiero za nimi mieszczanie odbudowali domy. Zachodnia część rynku została odbudowana w pierwotnej postaci ze szczytami w kształcie jaskółczych ogonów. Zamek, pierwotnie renesansowy, przebudowany w stylu barokowym, został zrekonstruowany przez w tych czasach wybitnego architekta Dusana Jurkovica. Można zwiedzić sale i wieżę zwaną Maselnice oraz ogrody francuskie. Warte odwiedzenia jest Peklo w uroczej dolinie nad rzekją Metuje między miejscowościami Nove Mesto i Nachodem.
Historia miasta jest związana z działalnością zakonu Benedyktynów. Benedyktyni pod koniec XII i na początku XIII wieku założyli wśród niedostępnej puszczy pierwszą osadę a później klasztor. Budynek klasztora zachował się do dziś w barokowej przebudowie projektowanej przez słynnego architekta Kiliana Ignacego Dientzenhofera. Kościół klasztorny, kościół parafialny, kolumna opata Wolfganga Selendera, to wszystko przypomina dawną sławę Benedyktynów. Niedaleko od miasta wznosi się góra stołowa Ostas, gdzie w ciężkich czasach w skalnych labiryntach szukali schronienia mieszkańcy miasteczka a w czasach prześladowań odbywały się tu msze ewangelickie.
Jedno z najczęściej odwiedzanych i najbardziej miłych czeskiemu sercu miejsc. Wsławiła je powieść Babicka pisarki Boženy Nemcovej. Dzięki niej chyba każdy Czech wie o Ratibořicach. Empirowy zameczek w parku angielskim wygląda dziś tak samo, jak w czasach księżnej Katarzyny Wilhelminy Zahaňskiej, wykształconej kobiety, przyjacielki znanych osobistości polityki europejskiej początków XIX wieku. Stara bielarnia, młyn i gospoda są przykładami architektury ludowej i sposobu życia minionych wieków i jednocześnie dekoracją ilustrującą wraz z zamkiem fabułę powieści Babicka.
Tutejszy drewniany kościółek św. Jana Chrzciciela, dzwonnica, drewniana kostnica i kamienny mur cmentarny znajdują się na liście zabytków UNESCO. Kościół jest klejnotem architektury ludowej. Pochodzi z 1553 roku. Wewnątrz jest zdobiony malowidłami ludowymi z XVI ? XVIII wieku. Do dziś przetrwał tu spokój, powaga, miłość i szacunek, które żywili do tego miejsca nasi dawni i młodsi przodkowie.
Niedaleko miasteczka Teplice leży obszar skał piaskowcowych zwany Adrspassko-teplicke skaly. W XVIII wieku żyli tu trzej pustelnicy, ale skalne miasto było ukryte w gęstej puszczy i nikt nie znał tutejszych labiryntów skalnych. W 1824 powstał w taych miejscach pożar, który zniszczył większą część lasów. Teplickie skalne miasto zostało odkryte i stopniowo udostępnione. Dziś można przejść sześciokilometrową trasą w dzikiej, romantycznej scenerii.Ze skałami jest związane ponad siedemdziesiąt lat alpinizmu. W miejscowości Teplice co roku odbywa się Międzynarodowy festiwal filmów alpinistycznych i filmów na tematy sportowe, jedyny swego rodzaju w Republice Czeskiej.
Uzdrowisko, w którym leczyć zaczęto w 1898 roku, koedy należało do sióstr Berty Bess Chrostin i Gabrieli Spens Boden. Powstaniu sanatorium dopomogły borowiny, które są unikalne w naszym kraju. Pobyt w sanatorium jest zalecany pacjentom z chorobami układu ruchowego. Na leczenie naturalnymi substancjami nawiązuje hydroterapia klasycznego typu. W sanatorium prowadzone są kąpiele wirowe, bąbelkowe i z dodatkami, natryski szkockie i masaże podwodne, zastrzyki gazowe, ultradźwięk, leczenie parafiną, impulsowym polem magnetycznym i inne metody elektroterapii oraz masaże klasyczne i odruchowe.
